پاییزفصل عاشقی طبیعت ونمایش دیگری از قدرت الهی است، پاییز فصل آغاز مهر ومهربانی است، پاییز فصل کوچ دسته جمعی است گاهی برگهای درختان و گاهی بچه مدرسه ای ها است. پاییز بوی مهربانی، بوی کتاب نو، لباس نو و فضای نو مدرسه است. پاییز می آید تا میوه های خوشمزه اش را از جمله انار، پرتقال، خرمالو، نارنگی و... برایمان به ارمغان بیاورد.
فصل پاییز را می شود لمس کرد، می شود احساس کرد، پاییز را باید به عنوان یکی از دروس مهم زندگی پاس کرد نه اینکه سر سری از آن عبور کرد. از ریزش برگ های زرد و خردلی رنگش می شود فهمید و درس آموخت و گذر عمر را به یاد آورد، می شود درس آموخت و درس پس داد، می توان از صدای رعد و برقش از خواب غفلت بیدار شد، می توان از سقوط و ریزش برگ درختان درس آموخت که چگونه روزی جایگاهی رفیع داشته است و اکنون در اوج سقوط و بی رمقی نفس آخرین خود را خش خش کنان به گوشمان میرساند، می توان از جولان دست های باد و رقصادن برگ های ریخته از درختان فهمید که سبکی و کم وزنی و جدایی از اصل خویش دردی سوزناک است. پس بیاییم پاییز را اندکی جدی تر بگیریم، چون علاوه بر ریزش ها، مهربانی ها را نیز می توان به یاد آورد و دریغش نکرد.
مهرماه می آید تا مهربانی را به همدیگر هدیه کنیم، بوی خوش نو بودن را هدیه کنیم، نظم و انظباط و شیک بودن را برای فصول بعدی حفظ کنیم. در اوج مهر اجازه بدهیم به هنگام عبور از پیچ و خم ها، میادین، سه راهی و چهار راهی های سطوح شهر و دیارمان اولویت را به سرویس ها و خودروهای والدینی بدهیم که بچه های برگشته از مدرسه را به همراه دارند.
یادمان باشد تظاهر نکنیم به مهر و مهربانی بلکه لمس کنیم و احساس کنیم همدیگر را با مهربانی واقعی، با طمع و مزه ی انسانیت. یادمان باشد از گرمای طاقت فرسای تابستان گذر کردیم و درحالی که منتظر سرآمدنش بودیم پاییز هیجان زده از راه رسید، اکنون در حال گذریم از این فصل و به امید فرا رسیدن زمستانی سفید پوش از برف تا پس از آن رویش بهاری جدید را نظاره گر باشیم، پس درس بگیریم از پاییز و فصل آموختن در بهار علم آموزی.
مهرتان پاینده - ح مجدنیا
